MAMA, TATA... & MYSELF?

Zapraszamy na TILT i Flintę

admin — Tue, 09 Feb 2010 15:36:14 +0000

Tomek Lipiński & TILT, Ewelina Flinta, Maqama i Forma charytatywnie

18 lutego 2010 roku o godzinie 19.00 w warszawskim Klubie Proxima

Forma, Maqama, Tilt oraz gościnnie Ewelina Flinta

zagrają koncert charytatywny na rzecz dzieci z autyzmem.

Dochód z koncertu zostanie przekazany na terapię małych dzieci z autyzmem będących pod opieką Fundacji SYNAPSIS. Bilety, w cenie 25 zł w przedsprzedaży oraz 30 zł w dniu koncertu, można kupić za pomocą sieci EVENTIM oraz w klubie Proxima.

Więcej informacji: www.maqama.pl

Zapraszamy!

Dariusz Rekosz ponownie w Cork

admin — Sat, 19 Dec 2009 13:15:00 +0000

Dariusz Rekosz już po raz trzeci odwiedził Irlandię ze swoimi książkami. Tym razem na zaproszenie polonijnego stowarzyszenia MyCork (www.mycork.org) przy wsparciu naszej Kampanii i z pomocą Salonu BaDaCz (www.badacz.eu), spotkał się dwukrotnie z czytelnikami, którzy mieszkają na „Zielonej Wyspie”. Okazją był Festiwal Kultury Polskiej 2009.

W piątek 13 listopada pojawił się w Polskim Salonie Prasowym BADACZ, a w sobotę 14-tego – na Wielkim Balu Przebierańców w Victoria Hotel, gdzie o swojej twórczości opowiadał prawie setce dzieciaków, przybyłych tam z rodzicami.

W obu lokalizacjach podpisywał swoje książki. Szczególną sympatią cieszyły się te z serii „Mors, Pinky i…”, a my pragniemy przypomnieć, że Kampania „Mama, Tata… & Myself?” jest patronem medialnym czwartej części przygód młodych detektywów, zatytułowanej „Mors, Pinky i archiwum pułkownika Bergmana”.

Poniżej migawki z wizyty w Cork!

Wielki konkurs

admin — Tue, 08 Dec 2009 13:23:20 +0000

Kampania MAMA, TATA… & MYSELF?
oraz
autorka „Florki” – Roksana Jędrzejewska-Wróbel
ogłaszają konkurs!

1. „Kartka z pamiętnika mojego pluszaka”

Czy zastanawialiście się kiedyś, co myśli Wasz ulubiony pluszak? Czy może czuje się samotny i szuka przyjaciela? A może marzy o jakimś pięknym prezencie gwiazdkowym? Gdyby Wasz pluszak pisał pamiętnik, o czym by pisał? Opiszcie jeden dzień z życia Waszego ulubionego pluszaka.

Autor zwycięskiej pracy otrzyma aparat cyfrowy SONY; autorzy wyróżnionych prac zostaną nagrodzeni książkami.

2. „Okładka mojej książki” – konkurs plastyczny

Narysujcie lub namalujcie okładkę do swojej książki! Autorzy nagrodzonych prac otrzymają książki autorstwa Roksany Jędrzejewskiej-Wróbel.

Weź udział w obu konkursach lub tylko w jednym z nich!

Prace można przesyłać do 23 grudnia 2009 r. na adres redakcja@czytampopolsku.pl lub kampania@czytampopolsku.pl

Roksana Jędrzejewska-Wróbel w Dublinie

admin — Mon, 07 Dec 2009 13:34:55 +0000

W sobotę 28 listopada 2009 w Polskiej Szkole w Dublinie odbyło się spotkanie z autorką książek dla dzieci, Roksaną Jędrzejewską-Wróbel.

Na spotkanie z naszym gościem przyszło około pięćdziesięcioro dzieci – maluchy z nauczania początkowego oraz dziesięcio- i jedenastolatkowie. Pisarka wprowadziła dzieci w świat swoich książek odczytując ich krótkie fragmenty. Szczególnie skupiła się na jednej ze swoich najnowszych książek „Florka. Z pamiętnika ryjówki”. Z rozmowy z dziećmi okazało się, że wiele z nich pisze własne pamiętniki, a niektórzy nawet widzieli „na własne oczy” prawdziwą ryjówkę…

Autorka opowiedziała dzieciom również o tym, jak powstaje książka. W niezwykle interesujący i obrazowy sposób przedstawiła proces jej tworzenia – od pomysłu, przez ilustracje, do wydawcy. Przekonywała swoich słuchaczy, że tak jak ziarenko w doniczce potrzebuje wody, aby wyrósł z niego kwiatek, tak pomysł potrzebuje wyobraźni, aby powstała książka. Dzieci dowiedziały się skąd wziął się pomysł na „Florkę” oraz na inne książki naszego gościa.

Na końcu pisarka zaskoczyła najbardziej aktywne dzieci miłą niespodzianką – podarowała im jedną ze swoich książek, a dla wszystkich chętnych ogłosiła konkurs – wykonać okładkę do własnej książki pt.: „Kartka z pamiętnika mojego pluszaka”.

Spotkanie było bardzo miłe. Autorka niezwykle interesująco opowiadała o literaturze dla najmłodszych czytelników, a na koniec wielu dzieciom rozdała autografy.

Nagroda POLCUL 2009

admin — Mon, 16 Nov 2009 13:45:54 +0000

Miło nam donieść, że twórcy Kampanii zostali docenieni przez Niezależną Fundację Popierania Kultury Polskiej im. Jerzego Bonieckiego. Kapituła w składzie: Zofia Bartoszewska, Czesław Bielecki, Agnieszka Bogucka, Mirosław Chojecki, Jacek Fedorowicz, Jan Hanasz, Józefa Hennelowa, Leon Kieres, Janina Ochojska, Jan Pakulski i Józef Życiński przyznała Justynie Józefowicz nagrodę za działalność społeczną na rzecz dzieci i młodzieży w Kraju i w Irlandii.

Nagroda, odebrana 7 listopada w Warszawie, zasili konto Kampanii.

Książkowe wędrowanie

admin — Thu, 01 Oct 2009 13:50:38 +0000

Kampania Mama, Tata… & Myslef? postanowiła uczcić rozpoczęcie nowego roku w szkołach polskich w Irlandii poprzez zorganizowanie serii warsztatów dla dzieci. Zajęcia pod tytułem „Książkowe wędrowanie” odbędą się w szkołach polskich w Cork i Limerick we wrześniu i październiku 2009 i obejmą ok. 170 dzieci.

Głównym celem zajęć jest budowanie pozytywnego nastawienia dzieci do czytania książek. Cele dodatkowe to rozwijanie wiedzy o Polsce, a także integracja uczniów poszczególnych klas, szczególnie tych najmłodszych. W trakcie zajęć dzieci poznają legendę o założeniu Poznania, będą miały okazję do porozmawiania o swoich ulubionych, bardziej lub mniej znanych miejscach w Polsce (a więc także o wakacyjnych wojażach), a także stworzą ilustrowane przewodniki turytyczne po Polsce, które następnie zasilą zasoby bibliotek szkolnych i będą dostępne dla wszystkich zainteresowanych uczniów szkół. Zaangażowane placówki, w podziękowaniu za swoją proaktywną postawę, otrzymają od Kampanii zestawy książek. W organizacji i realizacji zajęć wspiera nas Centrum Wsparcia i Integracji RAZEM z Cork.

Święto Aniołów w Republice Dzieci

admin — Tue, 22 Sep 2009 20:19:38 +0000

Mój Anioł Stróż.
Konkurs Republiki Dzieci z okazji Święta Aniołów Stróżów (2 Października) dla Dzieci i Rodziców.

„Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w czasie twojej drogi…”

Czy wierzycie w Anioły? Myślicie, że istnieją naprawdę? Czy wiecie o tym, że 2 października obchodzone jest Święto Aniołów Stróżów? Czy wiecie, że to Święto istnieje już od XV wieku? Po raz pierwszy obchodzone było na Półwyspie Iberyjskim, na terenie Hiszpanii oraz we Francji. Na stałe zostało wprowadzone do kalendarza liturgicznego dla całego Kościoła przez Papieża Klemensa X w roku 1670.

Kim są Aniołowie? Powstało o Nich tysiące poematów, powieści. Występują jako motyw przewodni w wielu filmach, w teatrze, w książkach, w malarstwie, fotografii. Opanowały sporą część naszej współczesnej kultury, nawet – a nawet przede wszystkim, jest ich mnóstwo w kulturze masowej – tej skierowanej zarówno do dzieci, jak i dla dorosłych.

I jak tu nie wierzyć, że one naprawdę istnieją? Opiekują się nami, chronią przed złem, przed nieszczęśliwymi wypadkami. Czy są świetlistymi postaciami z obłoku, czy też konkretnymi osobami z krwi i kości, z którymi mamy do czynienia na co dzień? Czy zdarzyło Ci się kiedyś Go spotkać?

W związku ze zbliżającym się Świętem Aniołów Stróżów Republika Dzieci zaprasza do udziału w konkursie plastyczno-literackim pt. „Mój Anioł Stróż”

Jak Go sobie wyobrażam? Jak chciałbym, chciałabym aby wyglądał? Jaki mógłby być, gdybym mógł sam Go sobie wybrać? Co o Nim myślę? Czy jest ze mną stale na co dzień, czy raczej pojawia się nagle, aby równie nagle zniknąć?

Czekamy na Wasze interpretacje, wyobrażenia…

Czekamy na prace w dwóch kategoriach: Dla dzieci – do lat 18, oraz dla dorosłych – powyżej lat 18.

Więcej na temat konkursu: tutaj

Aukcja charytatywna i finissage wystawy The Polish Connection

admin — Fri, 18 Sep 2009 20:27:39 +0000

Data: 20 (niedziela) września 2009r. o godz. 16.00
Miejsce: Arkady Kubickiego, Zamek Królewski, Plac Zamkowy 4

Zapraszamy serdecznie na aukcję charytatywną na rzecz odbudowy dawnego sanatorium dr. Brehmera w Sokołowsku i stworzenia w nim Laboratorium Kultury wraz z Muzeum Krzysztofa Kieślowskiego.

Aukcja charytatywna połączona będzie z finissage wystawy The Polish Connection autorstwa Atnoniego Malinowskiego w Arkadach Kubickiego na Zamku Królewskim. Na aukcję zostały przekazane obiekty z wystawy Antoniego Malinowskiego. W dniu finissage aukcja rozpoczyna się i będzie kontynuowana na portalu artinfo.pl do 4 października 2009 r.

W dniu finissage będą przyjmowane zlecenia na zakup objektów z wystawy The Polish Connection autorstwa Antoniego Malinowskiego.

www.artinfo.pl
www.sokolowsko.org
www.insitu.pl

Program finisażu i aukcji:

16.00 – Przywitanie gości
16.15 – Performance Ruli Lenskiej oparty na tekscie Martina Crimpa
16.45 – Prezentacja multimedialna projektu międzynarodowego Laboratorium Kultury wraz z Muzeum Krzysztofa Kieślowskiego powstającym w odbudowywanym sanatorium dr. Brehmera w Sokołowsku, połączona z rozpoczęciem aukcji charytatywnej, która będzie kontynuowana na portalu artinfo.pl przez następne dwa tygodnie (20.09.-04.10.09r.).
17.00 – Aukcja charytatywna fragmentów instalacji Antoniego Malinowskiego w Arkadach Kubickiego.

Jesteśmy do Państwa dyspozycji. Serdecznie zapraszamy!

kontakt: fundacja@insitu.pl, tel.: 22 758 99 39, 0 502 081 491

Sokołowsko – to przepiękna wioseczka położona w Sudetach, tuż nad granicą z Czechami. To tutaj w 1855 roku powstało pierwsze w świecie nowoczesne sanatorium dr Brehmera. Na jego wzór został stworzony ośrodek sanatoryjny w Davos.

W późniejszym czasie Sokołowsko zyskało miano śląskiego Davos, chociaż to Davos powinno nazywać się szwajcarskim Sokołowskiem. Uzdrowisko należało do jednych z najbardziej ekskluzywnych tego typu ośrodków w Europie. Po II wojnie światowej sanatorium uległo zaniedbaniu. Największe jednak zniszczenia nastąpiły w wyniku pożaru w 2005 roku.

Od 2007 roku rozpoczęła się odbudowa byłego sanatorium, prowadzona przez Fundację Sztuki Współczesnej In Situ. W tym miejscu powstaje Międzynarodowe Laboratorium Kultury wraz z Muzeum Krzysztofa Kieślowskiego. Wybór miejsca przez fundację nie jest przypadkowy, tutaj mieszkał reżyser i tu powstał jego film pt. Prześwietlenie.

W Laboratorium odbywać się będą międzynarodowe warsztaty i festiwale filmowe, wystawy, projekcje i konferencje.

Sokołowsko będzie wyjątkowym miejscem krzyżowania się kultury, sztuki, architektury – na skalę międzynarodową.

Buduj z nami! www.sokolowsko.org

Antoni Malinowski – londyński artysta, urodzony w 1955 r. w Warszawie, absolwent warszawskiej ASP i londyńskiego Chelsea Collage of Art. Pracując z pigmentem, światłem, ruchem i czasem, bada dynamiczną relację pomiędzy przestrzenią obrazu i architektury. Tworzy on efemeryczne lub trwałe interwencje w architekturze, maluje obrazy, ściany, sufity i trotuary, kreuje taneczny performance poprzez budynki i miasta, współpracuje z kompozytorami i muzykami. Główną uwagę poświęca percepcyjnym, emocjonalnym i fizycznym cechom kolorów. Najbardziej znaną pracą artysty w architekturze jest słynna trzypiętrowa Vermilion Wall – Cynobrowa Ściana, którą stworzył w Royal Court Theatre na Sloane Square w Londynie.

Ważniejsze wystawy: Synchrony w Camden Arts Centre w Londynie oraz Thresholdscapes (Londyn, Rotterdam) – muzyczna współpraca Michaela Nymana.

Ważne indywidualne wystawy ostatniej dekady:

2007 – Gimpel Fils, London
2005 – Bridging Lines Milan, Studio Visconti i Assab One Milan;
2004 – Bridging Lines Venice, CTR Venice;
2004 – New Paintings, Gimpel Fils, London;
2002 – Thresholdscapes, Gimpel Fils, London;
2002 – Luxor Theatre Rotterdam, permanent wall murals in collaboration with Bolles i Wilson;
2001 – installation at The Architectural Association, London;
1998 – A Wall Drawing for RIBA, London;
1997 – Synchrony, Camden Arts Centre, London.

Prace Malinowskiego znajdują się w kolekcjach m.in. The Arts Council, British Council oraz w zbiorach muzeów – np. Tate w Londynie.

więcej: www.antonimalinowski.co.uk

Organizatorzy:

Zamek Królewski w Warszawie
Fundacja Sztuki Współczesnej „In Situ”
Instytut Adama Mickiewicza
Dulwich Picture Gallery

Warsztaty i przedstawienie Art Polonii 19-27 września 2009

admin — Tue, 08 Sep 2009 20:33:16 +0000

Twórcy z Polski oraz Irlandii poprowadzą jedno- i dwudniowe warsztaty artystyczne, poświęcone różnym formom działań twórczych, obejmujących warsztaty teatralne, warsztaty improwizacji gitarowej, warsztaty DJ oraz warsztaty plastyczne.

Jeżeli jesteś zainteresowany/a zdobyciem nowych umiejętności, odświeżeniem pokładów własnej kreatywności, spotkaniem osób dzielących te same zainteresowania, oderwaniem się od codziennej rutyny i spędzeniem czasu w twórczym i inspirującym środowisku, nie przegap naszej imprezy!!!

Program warsztatów zamknie eksperymentalne przedstawienie w/g sztuki Doroty Masłowskiej „Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku”. Eksperyment polegał będzie na tym, że przedstawienie zostanie przygotowane w ramach dwudniowych warsztatów i czterodniowych prób. Przedsiewzięcie jest ryzykowne, ale cóż – NO RISK NO ART!

Liczba uczestników w poszczególnych warsztatach ograniczona!!!

Do zobaczenia na warsztatach!!!

Web: www.artpolonia.org
Mail: sapielak@artpolonia.org

Literatura dla dzieci – „czwarta” czy „osobna”?

admin — Fri, 21 Aug 2009 18:20:47 +0000

Od początku istnienia literatury dla dzieci towarzyszył jej szczególny problem – twórczości tej odmawiano cech literatury pięknej i przyjęło się określać ją mianem literatury „czwartej” czy też literatury „osobnej”. Nazwy te sugerować miały odrębność i odmienność tej twórczości oraz podkreślać fakt, że jest to dziedzina literatury uboga artystycznie, zaliczana do form niższych.

Jerzy Cieślikowski – znakomity badacz i historyk literatury – nazywając literaturę dla dzieci „czwartą” zapoczątkował wśród jej badaczy dyskusję nad słusznością podobnej terminologii. Stosując powyższą nazwę odwoływał się do podziału dokonanego przez filologa Czesława Hernasa, który opisał trzy odmiany literatury: narodową, folklorystyczną oraz brukową. Cieślikowski do tego podziału dołącza czwartą odmianę: literaturę dla dzieci i młodzieży, uznając ją za równie odrębną jak pozostałe.

Z kategoriami wymienionymi przez Hernasa mającymi decydować o osobności literatury dla dzieci i młodzieży polemizuje inny badacz literatury – Antoni Smuszkiewicz. Są to: autorzy, odbiorcy, wartości estetyczne, rygory warsztatowe oraz instytucje wydawnicze. W przypadku pierwszej kategorii badacz udowadnia, że tworzenie dla jednego kręgu odbiorców nie świadczy o istnieniu odrębnej grupy twórców – wielu z nich tworzy równolegle utwory dla dzieci, jak i dla dorosłych. Również kategoria odbiorcy nie świadczy o osobności literatury dla dzieci i młodzieży. Młodym czytelnicy nie mają wyrobionego gustu i na stałe ustalonych potrzeb. Odbiorcą danego utworu literackiego może być ten sam czytelnik – raz jako dziecko, a innym razem jako dorosły. Badacz podważa również odrębność kolejnej kategorii – zauważa, że nie istnieją wartości estetyczne dla dzieci i osobne wartości estetyczne dla dorosłych. Czwartą kategorią są rygory warsztatowe. Tym razem jednak, tak samo jak w poprzednim przypadku trudno doszukać się różnic między literaturą dla dzieci, a tą dla dorosłych. W obu przypadkach wysoki poziom artystyczny jest doceniany, a źle napisana książka pozostaje źle napisaną książką, bez względu na to czy skierowana jest do odbiorcy dziecięcego, czy do dorosłego czytelnika. Ostatnią kategorią są instytucje wydawnicze. Smuszkiewicz jako kontrargumenty świadczące o odrębności literatury dla dzieci i młodzieży podaje istnienie wielu oficyn wydawniczych, które publikują zarówno książki dla dorosłych, jak i dla młodszych czytelników.

Dawne prace literaturoznawcze całą twórczość literacką dzieliły na dwie grupy. Z jednej strony wyłaniano literaturę wielką, która wchodziła do kanonu lektur, programów szkolnych i akademickich. Z drugiej strony istniało tzw. piśmiennictwo popularne, które ze względu na swój charakter, było traktowane jako literatura „niższych lotów” i przeznaczone dla określonych grup społecznych, np. dla kobiet, lub właśnie dla dzieci.

Odrębna literatura dla dzieci i młodzieży w ujęciu krytyki literackiej, istnieje na gruncie polskim od ponad dwustu lat. Jednakże dopiero w II połowie XX wieku nastąpiło silne dążenie do badania twórczości dla młodszych czytelników, z perspektywy jej statusu, wyznaczników literackich czy wymogów dydaktycznych. To okres powojenny przyniósł liczne analizy teoretycznoliterackie oraz prace językoznawcze z tego zakresu, które zaowocowały konkretnymi sformułowaniami dotyczącymi miejsca i roli literatury dziecięcej w literaturze ogólnej.

Droga do równouprawnienia twórczości dla dzieci pod względem artystycznym nie była jednak łatwa. Dawniej literatura dla dzieci pełniła funkcje pedagogiczne i miała charakter dydaktyczny, na co znaczny wpływ miały racjonalistyczne idee Oświecenia. W połowie XIX wieku zaczęto dostrzegać możliwości rozwoju tej dziedziny jako sztuki. Odmiennie proces ten przebiegał w przypadku prozy inaczej w przypadku poezji.

Rozwój artystycznych wartości w twórczości lirycznej nastąpił wcześniej niż w prozie. Wpłynęła na to poetyka romantyzmu oraz odkrycie folkloru, który stał się twórczą inspiracją.

W ten sposób narodziły się dwa modele poezji dla dzieci. Pierwszym z nich jest model dydaktyczny, który realizowały przeważnie utwory nazywane wierszami dla dzieci. Drugim modelem poezji jest model liryczny, który realizują utwory zaliczane do liryki dla dziec – nastawione na wartości autoteliczne i artyzm.

Rozwój prozy jako sztuki przebiegał inaczej. W okresie pozytywizmu zbliżyła się pod względem artystycznym do twórczości dla dorosłych, zaczęły pojawiać się te same tematy, konstrukcje, bohaterowie. Cały czas jednak literatura dla dzieci podporządkowana była pedagogizacji. Dopiero dzięki kategoriom fantastyki i przygody stopniowo zaczął się przesuwać punkt ciężkości z funkcji dydaktycznej ku estetycznej.

Do współczesnego literaturoznawstwa zagadnienie twórczości dla dzieci, jako odrębny przedmiot badań, wprowadził Jerzy Cieślikowski, autor książki Literatura osobna, gdzie sformułował metodologiczne podstawy literatury dziecięcej i zaproponował metody jej badania. Prowadzone w ostatnich latach badania i teoretyczne rozważania nad literaturą dla dzieci sprawiły, że przestała być ona „przysłowiowym Kopciuszkiem”. Teoretycy i badacze literatury coraz częściej zaczęli zwracać się ku literaturze dziecięcej.

Literatura dla niedorosłych czytelników posiada właściwe jedynie sobie sytuacje odbioru oraz źródła literackie. Książki dla dzieci to nie tylko te kierowane do nich przez dorosłych autorów. Współczesna krytyka literacka do źródeł literatury dla dzieci zalicza: utwory tworzone przez dorosłych z myślą o dzieciach, utwory w sposób naturalny przeadresowane oraz zaadaptowane, a także należące do folkloru dziecięcego, częściowo będącego wytworem samych dzieci. Oznacza to, iż obok książek tworzonych z myślą o młodym czytelniku do kanonu literatury dla dzieci i młodzieży trafiły utwory pierwotnie „dorosłe”, które zaczęły funkcjonować jako utwór dziecięcy w wyniku zmiany orientacji kultury dziecięcej, poziomu intelektualnego dzieci czy ich zainteresowań. Zmiana adresu czytelniczego dotyczy także adaptacji utworów dla dorosłych.

Obecnie literaturę dziecięcą traktuje się jako obszar autonomiczny, funkcjonujący niezależnie od literatury dla dorosłych, nie zaś jako jej gatunek literacki. Tym samym określa się ją pojęciem „literatura osobna”. Współcześnie piśmiennictwo dla dzieci, by utrzymać obecny status sztuki, nie tracąc przy tym swojej odrębności i indywidualnego charakteru, zmuszone jest dotrzymywać kroku równolegle rozwijającej się „wysokiej” literaturze dla dorosłych. Takie czynniki pozaliterackie, jak wcześniejsze dorastanie młodzieży, ich potrzeby emocjonalne czy zainteresowanie nowymi zjawiskami społecznymi, zmusza literaturę do konfrontowania własnych cech z bogatym kontekstem kulturalnym. W trakcie owych konfrontacji przesunięciom ulegają granice literatury dla dzieci, to zaś stanowi gwarancję jej rozwoju.

Źródła:

S. Frycie, Literatura dla dzieci i młodzieży w latach 1945-1970, t. 1, Warszawa 1978.
A. Baluch, Archetypy literatury dziecięcej, Kraków 1992.
K. Kuliczkowska, Dawne i współczesne problemy prozy dla dzieci, Warszawa 1972.
J. Cieślikowski, Wielka zabawa (folklor dziecięcy, wyobraźnia dziecka, wiersze dla dzieci), Wrocław 1968.
K. Kuliczkowska, W szklanej kuli (szkice o literaturze dla dzieci i młodzieży), Warszawa 1970.